Sonuç şu; Öfke bir yüktür, hayat sürekli kızgın yaşanmayacak kadar kısadır.Buna kesinlikle değmez. ‘Ates’ bir yazıyı alıntıyla bitirmek iyidir der.Birileri zaten senin söyleyeceğini en iyi şekilde söylemiştir.Daha iyisini yapamıyorsan onlarınkini alır ve yazını etkileyici şekilde bitirirsin.Seveceğinizi düşündüğüm birinden alıntı yapıyorum;”Biz düşman değiliz dostuz, düşman olmamalıyız hırslarımız zorlayabilir ama yürek bağlarımızı koparamaz.Hafızamızın gizemli yolları tekrar aşındığında canlanacak ve tabiatımızın iyi yönleri yanında olacaktır.” Kaybetmeyi öğren, yoksa kazanmayı çok ciddiye alırsın çünk hayat, hiç sahnelenmeyecek bir oyunun tekrarlanan provasıdır.Ve bu hayatta birini sevmeğe değmez ama o eğer beni duyabilseydi, parmak izlerimizin dokunduğumuz hayatlardan kaybolmadığını söylerdim ama biz duyguların tutsağıyız öylece yok olup gideceklerini bildiğimiz halde, duygularımıza nasıl güvenebilirız? Ama bigün hesap geldiğinde kafan kesilirken sakalın için endişeleniriz ve bir kız gelir hayatımızı siker sonra o kızı unutur gibi olursun, yeniden çıkar karşına.
Ben onu ne kadar çok sevdiğimi yeniden anladım. Ve o yeniden gitti.Hayatımın en büyük pişmanlığı ne oldu biliyor musun? Aşık olduğum kadının gitmesine izin verdim.Şimdi bilmiyorum hangisi kötü cehennem mi hiçlik mi.Ama varya aşk anlık bişey biran herşeyin çok parlak göründüğü birden pastel renklerin ısınmaya başladığı bir an insan karar verek aşık olmaz bi bakmış olmuş.Aşık olduğunuzu hissettiğiniz an panik yapmayın. Hemen bir yere oturun, derin nefes alın; katilinizle tanışmanın tadını çıkarın. Bu üzüntü gözyaşların ulaşamıyacağı kadar derindedirler.ama bizi biz yapan şey; yol ayrımına geldiğimizde yaptığımız seçimlerdir.Ama hayat bize bu mutluluğu vermez onu çalmamız gerekir.Ama o gittiğinde ne yaparım bilmiyorum belki bende giderim belki evimden belki ülkeden belki bu hayattan.
Kim ne derse desin, sözcükler ve düşünceler dünyayı değiştirebilir.
ölmek, uyumak sadece! düşünün ki uyumakla yalnız
bitebilir bütün acıları yüreğin,
çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
çünkü o ölüm uykularında,
sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
kim dayanabilir zamanın kırbacına?
zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
sevgisinin kepaze edilmesine,
kanunların bu kadar yavaş
yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,
kötülere kul olmasına iyi insanın
bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
kim ister bütün bunlara katlanmak
ağır bir hayatın altından inleyip terlemek,
ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
o kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
ürkütmese yüreğini?
bilmediğimiz belalara atılmaktansa
çektiklerine razı etmese insanı?
bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
yürekten gelenin doğal rengini.
ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
yollarını değiştirip bu yüzden,
bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar
Herseyden Vazgeçecek Kadar Çok Sevdim Seni , Ama Sen Bunu Bi Türlü Anlamadın…Seni Neden Bu Kadar Çok Sevdiğimi Bile Bilmiyorum..Bunu Bana Hissettirebilicek Bişey Yapmadın Esasında, Ama Seni Seviyorum…Şunu Bilki Ben Senden Vazgeçmicem…Ne Kadar Beklemem Gerekirse Beklerim, Ama Senden Asla Vazgecmicem.
Sadece herşeyimizi kaybettikten sonra özgür oluruz,ama kimse gerçekten özgür olamaz,çünkü herkes özgür olmak ister ama sorun şu ki herşeyimizi kaybetmek kazanmakdan daha zor ama bazen bazı şeyleri kaybetmek için birilerini kırmak gerekir ama bazılarını kırılamaz onlar zaten kırıktır.Hep hayatımıza birisi gelir hayatımızı siker ve gider bu anaokulunda yaptığımız sexlere benzer ,kimseye uçmak istediğini söyleme yoksa düşürürler
Hayatta birşeyler yazıp backspace bastığım kadar nefes aldım.Herkes hata yaparmış kimse kusursuz değilmiş.Hep king den sonra royal yapmak istemişimdir.Çok fazla giden kişinin arkasından su döktüm.Her gördüğüm kız kalbime bıçak gibi saplanırken ben hep onu sevdim yanlış bişey yapmadım o çok yanlış yaptı sustum bi bok yapmadım.Lan ben hiç birisine aşık olmamalıydım
Siktir.Lan ne zor muş lan ne boktan bi olay bu lan şimdi özetlersek bir : x var ama ben x i unutmalıyım ama unutamıyorum sonra devreye : y geliyo sonra y den de hoşlanmaya başlıyorum olm ne boktan bişey lan etragımda o kadar kız varken niye o zaten yeterince dert var mk , sarılmak istediğim çok kişi var,ama omzunda ağlamak istediğim az kişi var ama bunlar kolay kolay olmuyo işte mk denemeye korkuyorum bu hiçbirşeye benzemiyo yani çıktığım diğer kızlar gibi değil bu ayrı ne biliyim biraz zamana ihtiyacım var ama bu zaman içinde kimler gider kimler kalır bilmiyorum ne yapıcağımı kime gideceğimi bilmiyorum sadece sadece bilmiyorum arzuladığım herşeyin elimden gitmesini istemiyorum sadece sevmek istiyorum sadece sevdiğim biriyle saatlerce sarılmak veya öpüşmek istiyorum herşey bu kadar bu kadar boktan olması zorunlu mu lan.Sevdiğin birine sarılarken garip bir şey olur hiç bırakmak istemezsin çünkü korkarsın,onun beşlini kavradığında sadece gözlerinde ölmek istersin öf.Herzaman rüyalarındaki amaç aynıdır,hayat bazen çok piç olabiliyo yada biz birşeyi yanlış yapıyoruz ama ne mk bizi içten içe yiyen bu şey ne mk mk mk mk mk mk mk saçmaladım,farkındayım
